Lex Koopman

Zanger/gitarist Auke Alexander (Lex) Koopman (1958, Zuidwolde) is een oude bekende in de Groninger scene. Lex begint zijn muzikale loopbaan op jonge leeftijd als concertdrummer bij de plaatselijke brassband. Als tiener maakt hij zijn eerste eigen composities en wint een eerste prijs op een solisten-concours met de compositie De slag bij Heiligerlee.

Vervolgens ontdekt hij de gitaar en ontwikkelt hij zich tot een country-, rock-&-roll- en bluesgitarist van formaat. Naast een gedegen kennis van het Amerikaanse rootsrepertoire schrijft hij zijn eigen teksten over alledaagse onderwerpen, met een dosis humor en soms een kritische ondertoon. Ook zijn kwaliteiten als zanger zijn veelgeroemd. In 2000 behaalt Koopman de derde plaats in de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer/songwriter. Hij maakt drie platen onder eigen naam.

Bands
Bands waarmee hij in de loop der jaren speelt zijn onder meer: Lazybones, CatfeverThe BarfliesSwamp, De Lasso's, Van de Straat, Halloween Blues Band, South Side Blues Band, The Rockaways, The Bluescowboys, The Neil Young Mirror Band, Still Going West en The Stumbleweeds. In 2008 treedt hij bovendien als bassist toe tot het Groningstalig cabaretesk gezelschap Voorheen de Bende mit Pazzipanten, waarmee hij in de grotere Noordelijke theaterzalen speelt. Met zijn vrouw Bonnie Boonstra doet hij het duo Harlequin Hovers.

Platen
In 1999 maakt Koopman zijn eerste solo-album Stumbling Blocks, een cd met eenvoudige akoestische luisterliedjes. Op 20 mei 2001 komt zijn tweede album Plastic Jesus uit, die hij met medewerking van bevriende muzikanten opneemt. De plaat krijgt gunstige recensies in Fret, Music Maker, Country Gazette en Dutch Country Magazine. In 2007 verschijnt zijn Groningstalig lied Genoadeloos, dat tot stand komt in samenwerking met de Stichting Nij. Het lied wordt later gebruikt in de soundtrack van de dramaserie Boven Wotter van RTV Noord. Op 7 februari 2009 presenteert Lex zijn CD The Dog Has Got No Life, met liedjes die hij oorspronkelijk schrijft voor De Songclub bij Café Marleen.

Koopman verleent zijn medewerking aan diverse platen van anderen, zoals Bayou and Beyond van Swamp en Ten Years Is So Much Time van Marleen’s Songclub.