Joost Sizoo

Joost Sizoo (geboren eind jaren vijftig in De Bilt) is al vanaf jonge leeftijd met muziek en met fotografie bezig.
Zijn broer is fotograaf en in bezit van een doka. Hij leert Joost met een fotocamera om te gaan en hij leert hem zijn eigen foto’s af te drukken. Joost Sizoo fotografeert totdat hij ongeveer 14 of 15 jaar oud is. Daarna verliest hij tijdelijk zijn belangstelling voor de fotografie. Wel besteedt hij aandacht aan zijn passie voor muziek, zo leert hij de gitaar en de basgitaar te bespelen.

In 1975 vertrekt Sizoo van zijn woonplaats De Bilt naar Groningen om te studeren, hij is dan 18 jaar. In Groningen herleeft zijn belangstelling voor fotografie weer en hier speelt hij in zijn eerste bandjes. Hij leest een advertentie waarin gezocht wordt naar een bassist voor de band Topsy Turvy Live. Er wordt veelal covermateriaal gespeeld van The Rolling Stones, Chuck Berry en The Kinks. Sizoo besluit in 1976/1977 deel uit te gaan maken van deze band, waarmee hij tot ongeveer 1983 heel veel optreedt op studentenfeesten en in de vele nachtkroegen in Groningen, zoals de Koffer, de Kattenbak en Talk of the Town. Het is de tijd dat je als kroeg langer open mag blijven wanneer je live-muziek programmeert. Topsy Turvy Live is voor bemiddeling aangesloten bij het Popburo. Deze organisatie draait op vrijwilligers en Sizoo wil wel een handje helpen bij het maken van het mededelingenkrantje. Dit krantje wordt aanvankelijk gemaakt met behulp van een oude stencilmachine, maar vanaf een bepaald moment is er de financiële ruimte om een mooier blaadje uit te brengen met ruimte voor foto’s. Dat wordt de Syncope. De ideale mogelijkheid voor Sizoo om zijn twee hobby’s met elkaar te combineren.

Ondertussen stopt Sizoo met zijn studie en gaat hij aan de foto-vakschool studeren. Dat is mooi te combineren met het fotograferen voor het Popburo en voor Syncope. Het Popburo is een grote speeltuin voor Sizoo, hij heeft zelf een grote invloed over wat hij fotografeert. Al wordt het hem door de bizar slechte zaalverlichting in vele zalen bijzonder moeilijk gemaakt. Er is op veel plekken niet alleen weinig licht, maar ook heel erg lelijk licht. Gelukkig heeft hij zelf ook in bands gespeeld, zodat hij goed kan anticiperen op het beeld. Sizoo probeert al fotograferend de essentie te pakken van degene die in het licht staat. Wanneer hij een hardrockband fotografeert knipt hij ook altijd wel even de bijpassende standaardpose van een hardrockband, die overdrijving hoort erbij – dat vinden de jongens ook geweldig. Hij houdt niet van bandjes zonder uitstraling. Sizoo fotografeert in zijn loopbaan bij het Popburo heel veel groepen- en lp-presentaties en voor de het soms vrij amateuristisch karakter van de bands, zijn de foto’s best professioneel. Ook maakt Sizoo geregeld foto’s bij interviews. In 1986 verdwijnt Syncope. Er wordt een nieuw blad opgericht getiteld Demo. In Demo is nog veel meer ruimte voor fotografie en het mag daarin - tot genoegen van Sizoo - ook wel wat artistieker dan in Syncope.

In 1988 houden zowel het Popburo als Demo op te bestaan. Dit betekent meteen een beetje het einde van de loopbaan van Joost Sizoo in de muziekfotografie. Hij maakt na die tijd nog heel sporadisch foto’s van concerten, omdat ze nergens worden geplaatst en niet te verkopen zijn. Sizoo blijft wel actief in de fotografie. Zo werkt hij vanaf 1993 als vrijwilliger bij Noorderlicht (wat nu is uitgegroeid tot een belangrijke internationale fotomanifestatie) en daar is hij ook van 1995 tot 2001 in dienst. Daarna wordt hij freelancer. Hij fotografeert landschappen en geeft cursussen. Ook maakt hij nog steeds muziek in de band Swampyard.

Eind 2008 doneert Sizoo zijn omvangrijke foto-archief uit de tijd van het Popburo aan een uiterst dankbaar Poparchief Groningen.