Boudewijn Lemstra

Begin 2002 volgde Boudewijn Wietze op. Boudewijn drumde al een paar jaren niet meer, maar het bloed kruipt nou eenmaal.......
Wietze kende Boudewijn van eerdere muzikale uitspattingen, zoals Different Names. Daarvoor speelden ze met z'n tweeën samen met een computer en ook al eens met 2 drumstellen solo. Boudewijn leerde zichzelf drummen zo omstreeks z'n 16e. Daarvoor had hij leren trommelen in een drumband (wie durft dat nog te bekennen tegenwoordig?). Overigens bouwde hij op z'n 4e al drumstellen van kartonnen dozen in de schuur bij zijn oma. Een ras autodidact dus.

In krap een jaar had Boudewijn het repertoire van De Missie wel onder de knie.
Boudewijn typeert zichzelf als "strak maar rechtvaardig". Al snel had hij een eigen set bekkens aangeschaft en is verzot op de Avedis-lijn van Zildjan. Dat is "cultuur". Wat een klank, wat een power. Vooral de dubbele crash bekkens, gevolgd door een heuse china geven het drumwerk veel inhoud. Wat frivoliteit met de splash en melodieus ritme met de ride vervolmaken het geheel. Later werd deze bekkenset aangevuld met een Mapex Black Panther snare drum en als laatste aanwinst een onvervalste Gretsch Catalina Elite in Ruby Red met een ongelofelijk vet klinkende 20" basedrum.

De Missie hoorde Boudewijn voor het eerst in De Spiegel toen Wietze er nog bij speelde. Je bent voorbereid op rock and roll, maar krijgt na het aftikken toch een verrassende muur van geluid op je af: onvoorstelbaar. Dit zijn liefhebbers van een stevig stuk muziek. Dansbaar en gezellig. Na elke nummer ben je benieuwd naar het volgende.